അഞ്ജു ബോബി ജോര്‍ജ്ജിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍ അനേകമുണ്ട് നെറ്റില്‍. അഞ്ജു ചിരിക്കുന്നതും ഓടുന്നതും ചാടുന്നതും വിഷമിക്കുന്നതും ഒക്കെയായ ചിത്രങ്ങള്‍. എങ്കിലും ഈ ചിത്രങ്ങളോടൊന്നും എനിക്കത്ര പ്രതിപത്തി പോര. അഞ്ജുവിന്റെ ഏറ്റവും സുന്ദരമെന്ന് ഞാന്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന മുകളില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് തന്നെ. അങ്ങനെയല്ലേ? ഹം… കാ‍രണം ഈ ഫോട്ടോ എടുത്തത് ഞാനാ!

(അഞ്ജു ചെന്നൈയില്‍ വന്നപ്പോള്‍ എടുത്ത പടം. കെസ്പയുടെ പ്രോഗ്രാം കണ്ട് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അഞ്ജു സദസ്സിലിരിക്കുന്ന ഈ പടം കണ്ടെങ്കിലും ബ്ലോഗിലെ ഫോട്ടോ പുലികള്‍ ഞാനുമൊരു പ്രൊഫഷണല്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫറാ‍ണെന്ന് അംഗീകരിച്ചുതന്നേ മതിയാവൂ, ഹല്ല പിന്നെ! )

മദിരാശിയും പ്രാന്തപ്രദേശമായ കോടമ്പാക്കവും മലയാള സിനിമയ്ക്ക് നല്‍കിയിട്ടുള്ള സംഭാവനകള്‍ വിസ്മരിക്കത്തക്കതല്ല. മലയാള സിനിമയുടെ മദിരാശി വേരുകളിലേക്ക് തിരിച്ചുനടക്കാന്‍ വെബ്‌ദുനിയ നടത്തിയ ശ്രമം.

സ്ക്രിപ്റ്റ് – പ്രദീപ് ആനക്കൂട്, ബിജു ഗോപിനാഥന്‍, മനോജ് വാഴമല, ബെന്നി ഫ്രാന്‍സീസ്
ക്യാമറ – ഗോപകുമാര്‍

സീന്‍ ഒന്ന്
മദിരാശി
പ്രഭാതം

സെന്‍‌ട്രല്‍ റെയി‌ല്‍‌വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് മദിരാശി നഗരത്തിലേക്കുള്ള കവാടം. ഹെന്‍‌റി ഇര്‍വിന്‍ സായിപ്പിന്‍റെ ഡിസൈനില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച ഈ കൊട്ടാരസദൃശമായ റെയില്‍‌വേ സ്റ്റേഷന് മലയാള സിനിമയുമായി അഭേദ്യബന്ധമുണ്ട്. റിക്ഷാവണ്ടികളും കുതിരവണ്ടികളും പെട്ടിക്കടകളും നിറഞ്ഞ ഈ റോഡില്‍ കാലുകുത്തുമ്പോള്‍ മലയാള സിനിമയുടെ തലതൊട്ടപ്പന്മാര്‍ കോരിത്തരിച്ചിരിക്കണം.

ഇന്നീ നഗരം ചെന്നൈയാണ്. ഇത് ചെന്നൈ സെന്‍‌ട്രല്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനും. ഇവിടെ നിന്ന് നമുക്ക് ഏഴോളം കിലോമീറ്റര്‍ സഞ്ചരിക്കാം. യാത്ര ഷെയര്‍ ഓട്ടോയിലോ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ബസിലോ ആകാം. തെന്നിന്ത്യന്‍ സിനിമയുടെ തലസ്ഥാന നഗരിയായ കോടമ്പാക്കത്തേക്ക്. നരവീണ കെട്ടിടങ്ങളും കുടിലുകളും കൊണ്ട് സവിശേഷ ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിക്കുന്ന സ്ഥലം, കോടമ്പാക്കം.
-കട്ട്-

സീന്‍ രണ്ട്
ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്
പഴയ കോടമ്പാക്കം
മലയാള സിനിമയുടെ രസതന്ത്രം രൂപപെടുന്നത് ഇവിടെ നിന്നാണ്. 1928 ല്‍ പുറത്തിറത്തിറങ്ങിയ വിഗത കുമാരനില്‍ നിന്നും 50കള്‍ക്ക് ശേഷമുള്ള പ്രൌഢിയിലേക്ക് മലയാള സിനിമയ്ക്ക് അസ്ഥിവാരം ഒരുക്കിയത് ചെന്നൈ നഗരവും അവിടെയുള്ള കോടമ്പാക്കവുമാണ്. ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ ചെന്നൈയിലേക്കും കോടമ്പാക്കത്തേക്കും അവസരങ്ങള്‍ തേടി എത്തിയ ചെറുപ്പക്കാ‍രാണ് മലയാള സിനിമയുടെ തലക്കുറി മാറ്റി വരച്ചത്.

വമ്പന്‍ സ്റ്റുഡിയോകള്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ഇന്‍ഡോര്‍ ഷൂട്ടിംഗുകളുടെ സുവര്‍ണ്ണകാലം. എ വി എം, വിജയവാഹിനി തുടങ്ങി എല്ലാ സൌകര്യങ്ങളുമുള്ള സ്റ്റുഡിയോകള്‍. തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ, മലയാളം സിനിമകള്‍ ഇടതടവില്ലാതെ ഈ സ്റ്റുഡിയോകളില്‍ ചിത്രീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതു കൊണ്ടു തന്നെ അന്നത്തെ സൂപ്പര്‍ താരങ്ങള്‍ പലരും തങ്ങിയത് ചെന്നൈയിലാണ്.

കോടമ്പാക്കത്തെ മഹാലിംഗപുരവും പരിസരവും അന്ന് സിനിമാ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവിടത്തെ കാറ്റില്‍ മുഴുവന്‍ സിനിമാക്കഥകളായിരുന്നു. ഈ കഥകള്‍ സിനിമാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലെ താളുകളിലെ അച്ചടിമഷിയില്‍ ഐതിഹ്യങ്ങളായി, വീരകഥകളായി വാരാവാരം മലയാളികളെ തേടിയെത്തിയിരുന്നു.

താരങ്ങളുടെ വര്‍ണ്ണപ്പൊലിമ സിനിമാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെ അറിഞ്ഞ് അവസരങ്ങള്‍ തേടിയെത്തുന്നവര്‍, താരാരാധന മൂത്ത് ദൂരദേശങ്ങളില്‍ നിന്നും വാഹനങ്ങളില്‍ പ്രിയ താരത്തെ ഒരു നോക്കു കാണാന്‍ എത്തുന്നവര്‍…. എല്ലാവരും ഇവിടത്തെ സ്വപ്നസുഗന്ധമുള്ള കാറ്റേറ്റ് പാതയോരങ്ങളില്‍ അന്തിയുറങ്ങി.

സിനിമാക്കാരാവാന്‍ ഇവിടെയെത്തി, പരാജയമേറ്റുവാങ്ങി വ്യത്യസ്ത ഉപജീവനമാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയവര്‍ അനവധി. പത്മിനി – രാഗിണിമാരെപ്പോലെയാവാന്‍ കുടുംബം വിട്ടിറങ്ങി, കോടമ്പാക്കം സ്വൈരിണികളാവാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കണ്ണീരും വിയര്‍പ്പും ഇപ്പോഴും ഇവിടത്തെ കാറ്റിനുണ്ട്. എങ്കിലും പ്രതിഭയുള്ളവര്‍ കരകയറുക തന്നെ ചെയ്തു. മലയാള സിനിമയിലെ താരകങ്ങളായി ഉദിച്ചുയര്‍ന്ന് കാലയവനികയ്ക്കുള്ളില്‍ മറഞ്ഞ ചിലരുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ നമുക്ക് തിരയാം.
-കട്ട്-

വെബ്‌ദുനിയ മലയാളം ഓണപ്പതിപ്പില്‍ വന്ന ഈ മദിരാശിപ്പഴമ വായിക്കാന്‍ ക്ലിക്കുചെയ്യുക….

മുഖ്യമന്ത്രിയെയും പ്രതിപക്ഷനേതാവിനെയും കണ്ട് സംസാരിക്കാന്‍ ഏതൊരാളാണ് ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുക? എന്റെയും സ്വപ്നമായിരുന്നു അത്.  സ്വപ്നമായിരുന്നു. എനിക്കതിനൊരു ചാന്‍സ് വന്നത് 2003 ലാണ്. ആന്റണി മുഖ്യമന്ത്രിയും അച്യുതാനന്ദന്‍ പ്രതിപക്ഷ നേതാവും.

അക്കൊല്ലം പ്രമുഖരുടെ ഓണാശംസകള്‍ സൌണ്ട് ഫയലായി വെബ്‌ലോകത്തില്‍ കൊടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെയും പ്രതിപക്ഷനേതാവിന്റെയും ഓണാശംസ റെക്കോര്‍ഡുചെയ്യാനുള്ള നറുക്ക് വീണത് രമേഷ് വഞ്ചിയൂരിനും (ഇപ്പോള്‍ ജയ് ഹിന്ദില്‍) എനിക്കുമായിരുന്നു. അന്ന് ഞാന്‍ ഏതോ പ്രോജക്റ്റിന്റെ ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തിരുവനന്തപുരത്തുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ആദ്യം പോയത് അച്യുതാനന്ദനെ കാണാന്‍ തന്നെ. മിമിക്രിക്കാര്‍ വഴിയും ടിവിയിലെ ന്യൂസ് വഴിയും മാത്രം ഞാന്‍ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്ന അച്യുതാനന്ദനെ ശരിക്കും പരിചയപ്പെടാന്‍ കഴിയുമല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ ശരിക്കും രോമാഞ്ചം കൊണ്ടു. പറഞ്ഞ സമയത്തിന് അരമണിക്കൂര്‍ മുമ്പേ സഹപ്രവര്‍ത്തകനായ രമേഷും ഞാനും കന്റോണ്‍‌മെന്റ് ഹൌസിലെത്തി.

കന്റോണ്‍‌മെന്റ് ഹൌസിന്റെ വരാന്തയില്‍ ഞങ്ങളിരുന്നു. പത്തോളം പേര്‍, ഞങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ അവിടെ വി‌എസ്സിനായി കാത്തിരുന്നിരുന്നു. അല്‍‌പ്പം കഴിഞ്ഞ് കറുത്തിരുണ്ട ഒരു മനുഷ്യന്‍ വന്ന് ഞങ്ങളാരാണെന്ന് ചോദിച്ചു. (വി‌എസ്സിന്റെ പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറി ഷാജഹാനായിരുന്നു അതെന്ന് പിന്നീടാണ് ഞാനറിയുന്നത്.) വി‌എസ്സിന്റെ ഓണാശംസകള്‍ വെബ്‌ലോകത്തിനായി വാങ്ങാന്‍ വന്നതാണെന്ന് ഞങ്ങള്‍ മറുപടിയും  നല്‍കി. ഷാജഹാന്‍ ഒന്നും പറയാതെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.

ഞങ്ങള്‍ വി‌എസ്സിനെ കാത്തിരുന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ആളുകള്‍ സന്ദര്‍ശകരായി എത്തി, ഒരു വൃദ്ധനും പെണ്‍‌കുട്ടിയും. ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പേ വന്നവര്‍ വി‌എസ്സിനെ കണ്ട് മടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ ഊഴത്തിനായി ഞങ്ങള്‍ എണീറ്റു. ഉടന്‍ ഷാജഹാന്‍ പുറത്ത് വന്ന് അല്‍‌പ്പം കൂടി ക്ഷമിക്കാന്‍ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു. ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂര്‍ നേരത്തെ കുത്തിയിരുപ്പ് ഞങ്ങളെ നന്നേ തളര്‍ത്തിയിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ വന്നതിന് ശേഷം വന്ന വൃദ്ധനും പെണ്‍‌കുട്ടിയും ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പേ വി‌എസ്സിനെ കാണാന്‍ ഉള്ളില്‍ കടന്നപ്പോള്‍ ഷാജഹാനോട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അല്‍‌പ്പം നീരസവും തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അവസാനം ഉള്ളില്‍ കടന്നവര്‍ പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ ഷാജഹാന്‍ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചു, വി‌എസ്സ് കാത്തിരുക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞു. ടേപ്പ് റെക്കോര്‍ഡറുമായി ഞങ്ങള്‍ വി‌എസ്സിന്റെ മുറിയിലെത്തി. അത്യാവശ്യം ജാഡകളുള്ളൊരു സാദാ നേതാവിനെ നേരിടാനൊരുങ്ങിയിരുന്ന എനിക്ക് വി‌എസ്സ് തീര്‍ത്തും അത്ഭുതമാണ് സമ്മാനിച്ചത്.

“ക്ഷമിക്കണം. സമയം പാലിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. നിങ്ങളുടെ ഓണാശംസാ റെക്കോര്‍ഡിംഗിനേക്കാള്‍ പ്രാധാന്യമുള്ള പ്രശ്നങ്ങളുമായാണ് സന്ദര്‍ശകര്‍ വന്നത്. അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഓണാശംസാ കമ്മിറ്റ്‌മെന്റ് പിന്നത്തേക്ക് നീക്കിവെക്കുന്നതാണ് ഉചിതമെന്ന് കരുതി”, മിമിക്രിക്കാര്‍ കാണിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഒറിജിനലായി, നിഷ്കളങ്കതയോടെ വി‌എസ്സ് ചിരിച്ചു.

“ശരി, നിങ്ങള്‍ക്കെന്താണ് ആശംസയായി വേണ്ടത്?”, വി‌എസ്സ് ചോദിച്ചു.

“എന്താണ് മലയാളികളോട് ഓണത്തെപ്പറ്റി സഖാവിന് പറയാനുള്ളത്”, ഞങ്ങള്‍.

“എന്ത് ഓണം. ഞാന്‍ ഓണം ആഘോഷിക്കാറേ ഇല്ല. പിന്നെ, ഓണമായാലും ഇല്ലെങ്കിലും മലയാളികളെല്ലാവരും സന്തോഷമായിരിക്കണം എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു”, എന്ന് വി‌എസ്സ്.

ഞങ്ങളാ ആശംസ ടേപ്പ് റെക്കോര്‍ഡറില്‍ പകര്‍ത്തി. ഞങ്ങളുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ആശംസാവാചകം വി‌എസ്സ് അല്‍‌പ്പം ദീര്‍ഘത്തിലുമാക്കി.

നന്ദി പറഞ്ഞ് പോവാന്‍ നേരം വി‌എസ്സ് പറഞ്ഞു, “നിങ്ങള്‍ വരുന്നതിന് മുമ്പേ ഇവിടെ വന്ന് പോയില്ലേ, രണ്ട് പേര്‍, ഒരു വൃദ്ധനും മകളും. അവര്‍ വരുന്നത് കണ്ണൂര് നിന്നാ. മുഴുപ്പട്ടിണി. സഖാക്കളാ, അവരുടെ കഥ കേട്ടിരുന്നുപോയി. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം, സാധിക്കുന്ന വിധത്തില്‍. അതാ നിങ്ങളുടെ അപ്പോയിന്റ്‌മെന്റ് വൈകിയത്.”

ഞങ്ങള്‍ ഒന്നും പറയാതെ വി‌എസ്സിന്റെ മുറിയില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി. വി‌എസ്സ് ഞങ്ങളെന്തെങ്കിലും പറയുമെന്ന് കരുതിയിട്ടും ഉണ്ടാവില്ല.

പിന്നീടും ഞാന്‍ വി‌എസ്സുമായി സംസാരിച്ചു, സ്മാര്‍ട്ട് സിറ്റി വിവാദത്തെ പറ്റി ദീപക്കും ഞാനും ചേര്‍ന്നെഴുതിയ സമകാലികമലയാള ലേഖനത്തെപ്പറ്റി. വി‌എസ്സ് മുഖ്യമന്തിയാവുന്നതിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പായിരുന്നു അത്. ലേഖനത്തെ പറ്റി അഭിപ്രായമാരായാന്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ ഷാജഹാനായിരുന്നു എടുത്തത്. ഷാജഹാന്‍ ഫോണ്‍ വി‌എസ്സിന് കൊടുത്തു. “കേട്ടു, ലേഖനത്തെ പറ്റി. വായിച്ചില്ല. വായിച്ച് അഭിപ്രായം പറയാം” എന്നും പറഞ്ഞ് മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ വി‌എസ്സ് ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു.